“Je kijkt om naar de oude man. Je vraagt hem niet of dit zijn kleindochter is. Je wacht geduldig tothij iets zegt, zodra hij zover is… Er zal geen vergiffenis zijn.” “Juist op het moment dat we honderd procent alert hadden moeten zijn, bezweken we aan vermoeidheid en versluierde de slaap onze ogen en oren….
“Zij gaf een teken, en wij stelden ons gedwee op in een rij, borden in de hand, die wij dadelijk onder haar toezicht mochten vullen. Nog steeds ruiste straatorgelmuziek boven onze hoofden: Tulpen uit Amsterdam, prietpraat in mijn oor. Beetje hinderlijk, die staat van beleg, maar het wordt toch iedere avond al zo laat, dus…
“We vrijen opnieuw, heel rustig, in een slaperig tempo. De tijd lijkt van stroop geworden. Heel rustig,terwijl de zonnestralen onze huid laten gloeien. Heel rustig, totdat ik zachtjes in z’n oor kreun, en zoveel geluk door m’n lijf voel stromen, waarvan ik niet wist dat dat mogelijk was.” Hij is naakt; zo heb ik hem…
“Toen mevrouw Ambrose merkte dat ze geen andere huurrijtuigen, maar alleen nog karren en wagens passeerden, en dat er zich onder de duizenden mannen en vrouwen die ze zag, geen heren of dames bevonden, begreep ze dat armoede uiteindelijk de regel is, en dat London de stad van ontelbare armen is.”….“Even later hoorden ze haar…
“Dat het oorlog was, vernam de baron pas één dag na de keizerlijke proclamatie. Als steeds had hij de krant, die na de middag uit de hoofdstad was gearriveerd, pas de volgende ochtend gelezen. Maar ook toen had hij het haast niet kunnen geloven…” “Die avond barstte de hel los. De onderwereld had haar poorten…