Vergelijkbare berichten
Stefan Zweig – Ongeduld
“Het onderwerp van die onenigheid kan iedereen wel raden, als ik vermeld dat ze in 1938 plaatsvond. Latere kroniekschrijvers zullen ooit vaststellen dat in dat jaar vrijwel elk gesprek in elk land van ons angstige Europa beheerst werd door gissingen omtrent de waarschijnlijkheid dan wel onwaarschijnlijkheid van een volgende wereldoorlog…. Dankzij de vervolmaking van de…
Splinter Chabot – Twee prinsen
“We vrijen opnieuw, heel rustig, in een slaperig tempo. De tijd lijkt van stroop geworden. Heel rustig,terwijl de zonnestralen onze huid laten gloeien. Heel rustig, totdat ik zachtjes in z’n oor kreun, en zoveel geluk door m’n lijf voel stromen, waarvan ik niet wist dat dat mogelijk was.” Hij is naakt; zo heb ik hem…
F. Springer – Teheran, een zwanezang
“Zij gaf een teken, en wij stelden ons gedwee op in een rij, borden in de hand, die wij dadelijk onder haar toezicht mochten vullen. Nog steeds ruiste straatorgelmuziek boven onze hoofden: Tulpen uit Amsterdam, prietpraat in mijn oor. Beetje hinderlijk, die staat van beleg, maar het wordt toch iedere avond al zo laat, dus…
